Home

Vandaag is Amand jarig! Hieperdepiep, hoeraaaa!
Het weer is helemaal niet onaardig, en we grepen onze kans om naar het twintig minuten verderop gelegen Flåm te rijden dat prachtig aan het einde van het Aurlandsfjorden ligt.
Alvorens het beroemde spoorbaantje (Flåmsbana) naar boven te nemen, moesten we uiteraard eerst de innerlijke mens versterken met koffie en gebak. Tenslotte moesten we wel een uur naar boven en een uur naar beneden in de trein zitten, en dat vraagt wat van een mens.

Onderweg oefent Hans zijn Ingrid Bergman-look alsof we in Murder on the Orient Express beland zijn…

Anyhow, de Flåmsbana werd vlak voor de Tweede Wereldoorlog aangelegd om dit deel van Noorwegen via het spoor met Bergen te verbinden. Halverwege de rit stoppen we een paar minuten om een schitterende waterval, de Kjossfossen, te bewonderen. Huldra, de plaatselijke Lorelei, kregen we er gratis bij.

Na een rit van een uur keert de trein weer terug naar het dal. De vergezichten zijn adembenemend.

Natuurlijk kocht Hans nog een leuk speldje voor op z’n cameratas (geheel volgens de traditie), en toen was het tijd om de terugreis naar Undredal aan te vangen.
In dat Undredal staat deze mooie Stavkirke uit 1147:

We gaan ons opmaken voor de reisdag van morgen, die bijzonder spectaculair gaat worden.

Vandaag is weer een reisdag. In ongeveer drie uur rijden we van Alver naar Undredal. Onderweg worden we weer getrakteerd op spectaculaire uitzichten. Undredal ligt bijna aan het einde van het Sognefjord, dat hier Nærøyfjord heet.

Bij aankomst in het huisje, dat wederom adembenemend mooi ligt, werden we verrast door het uitzicht en een prachtige regenboog:

De huiskamer heeft enorme panoramaramen. Het is net of we op de Hurtigruten tussen de oude dames zitten… 😅

Er wordt weer de hele dag regen verwacht. Maar we laten ons niet kisten, en hopende op beter weer begeven we ons naar Bergen. Het leek ons even mee te zitten, maar dat was niet van lange duur. Het plan om de Fløyenbaan naar boven te nemen viel letterlijk in het water.

Toch blijgt Bergen charmant. Dit is een deel van de oude Hanzehaven, Bryggen.

Natuurlijk kocht Hans nog een speldje voor op z’n cameratas. Dat maakte iedereen blij, en zo was het toch nog een geslaagde dag.

Vandaag doen we niets. Het giet, en ons huis is zo lekker (als het te koop stond, dan deden we een bod!) dat we besluiten om alleen wat boodschappen te doen en verder lekker lezen en luieren. Dat lukt natuurlijk prima…

(uitzicht vanaf het terras)

Vandaag is het ontzettend slecht weer: het giet en het is grijs. Gelukkig hebben we een reisdag, en de reis naar Alver is niet zo lang: ongeveer anderhalf uur.

We komen langs de Steinsdalsfossen. Een waterval waar je achterlangs kunt klimmen.
Voordat dat we naar boven konden, moest er natuurlijk eerst koffie/thee met een Noorse wafel genuttigd worden. En Hans heeft twee leuke Noorwegenspeldjes voor z’n cameratas gescoord, in het toeristenwinkeltje waar bijna niets te krijgen was (dat is een beetje cynisch bedoeld).

(zo eentje dus)

(het lijkt of er niemand was, maar schijn bedriegt: Photoshop is geduldig!)

(hier is natuurlijk geen Photoshop aan te pas gekomen 😁 😁)
Na volledig verregend te zijn hebben we onze weg naar Alver vervolgd

Today we had a spectaculair drive up the Folgefonne. Before reaching the gletscher we had amazing views of the landscape — and some very narrow roads.

En toen we thuis kwamen hebben we nog wat macrofoto’s gemaakt (of ‘microfoto’s’, zoals Amand zegt…)

Morgen wordt er slecht weer verwacht. Maar dat is niet zo heel erg, want we hebben weer een reisdag. Nu naar Bergen.

Dag vier staat in het teken van een lange autorit. In kilometers viel het wel mee (iets meer dan 300), maar in Noorwegen leg je, met een beetje geluk, hooguit 50 tot 70 kilometer per uur af. Met de nodige stops kost zoiets dan toch een hele dag.

Helaas regende het gedurende de hele rit. Maar uiteraard zijn we toch een paar keer gestopt om koffie te drinken en wat van de omgeving te genieten. Je ziet dat Hans voor deze rit zijn outfit aan de bus heeft aangepast.

Voor de lunch stopten we op een parkeerterreintje aan een snelstromend water, waarachter een paar pittoreske historische hutjes aan een waterval bleken te liggen.

Het terrein was een beetje glibberig door de regen, en Amand gleed uit. Hij was natuurlijk heel zielig…

… maar gelukkig was het bospad nog onbeschadigd.

Na dit welkome intermezzo vervolgden we de reis. De natuur was spectaculair:

Tot mijn persoonlijke grote plezier hadden we diverse pontjes. Bij het laatste pontje van de dag waren we net te laat en moesten we een uur wachten op de volgende:

We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om Amand en Hans een klein showtje voor de andere wachtenden op te laten voeren. Van het geld dat we daarmee ophaalden kunnen we nog een week langer op vakantie. Iedereen was uitzinnig van enthousiasme:

Aan het eind van de middag waren we op plaats van bestemming. Het huisje is nogal klein, maar het ligt spectaculair met een prachtig uitzicht op het Hardangerfjord.
We waren zó moe dat we een simpele broodmaaltijd hebben genuttigd als diner, en om 9 uur naar bed zijn gegaan. Morgen wordt een bijzondere dag.

Dag drie stond in het teken van koffiedrinken, koffiedrinken en koffiedrinken. En oh ja, een Noorse wafel erbij. Stavanger was gezellig druk, en de winkels zijn natuurlijk altijd open. Amand scoorde natuurlijk een leuke blauwe trui.

En er was ook nog een leuke deur naast het koffiehuis.

Morgen gaan we een lange autorit doen naar de volgende accomodatie.

We besloten dat het een goede beslissing was om het ontbijt om 7 uur te gebruiken. Dat bleek te kloppen. Het was wel vroeg, maar een uur later viel het hele schip zo’n beetje de ontbijtzaal binnen. Dus toen konden wij lekker op het dek zitten in afwachting van de ontscheping (echt lekker warm was het niet).

Ondertussen, aan de andere kant hadden we dit uitzicht:

Om iets voor tienen konden we ontschepen. Omdat we vooraan stonden, waren we in no-time van boord. En toen waren we dus in Noorwegen!

Na wat boodschappen gedaan te hebben en een goede kop koffie gedronken te hebben, konden we onderweg naar onze eerste accomodatie in Dirdal. Met een beetje zon en wat wolken is het landschap al spectaculair, en een voorbode van wat ons te wachten staat.

Uiteraard konden we het niet nalaten te stoppen als het landschap ons daartoe uitnodigde

En ik had natuurlijk de uitgelezen mogelijkheid om mijn gloednieuwe Sigma 14-24 2.8 uit te proberen:

Tegen het einde van de middag kwamen we bij de accomodatie in Dirdal aan.

Helaas hadden we er geen WiFi (anders had dit allang online gestaan). Maar we hadden wél een spectaculaire omgeving. Tweehonderd meter lopen naar het Frafjord, en we hadden dit uitzicht:

Pasta’tje gegeten en bijtijds naar bed. Wat doen we morgen? Niks op het programma staan. Naar Stavanger? Je kan wel raden wie er winkeltjes wilde kijken (en wie dus ook wat gescoord heeft…)

Amand & Hans vertrokken op 28 juli rond acht uur uit Voorschoten, en nadat we in Maarssen nog wat (nou ja, wát…) spullen bij Ago & Hans hadden ingeladen, vertrokken AH en HA rond half tien richting Eemshaven.

We kwamen daar tegen het middaguur aan en na even gewacht en geplast te hebben, konden we boarden.

De boot viel wat tegen. Het was duidelijk een opgepimpt, ouder schip, de hutten waren klein (ondanks de zg. ‘luxury’ reservering; een beetje klagen leverde voor de terugreis een upgrade op), en er was overal onnodige muziek. Maar het weer was goed en we hebben een poosje lekker op het dek kunnen zitten.

(het nadeel van de fotograaf zijn, is dat je natuurlijk nergens op de foto staat)

(maar ook dat je onverwachte momenten kunt vangen)

Na het eten (en het nodige geflirt met het bedienend personeel) zijn we bijtijds naar de hutten teruggegaan voor de nachtrust.