Home

Het giet.
Het giet.
Het giet.
Vandaag reizen we naar onze laatste grote reisdoel: Oslo. We drinken onderweg koffie maar kunnen van de regen de bus niet uit. We lunchen onderweg bij de bus, maar verregenen volledig van de parkeerplaats. We zien Oslo gezellig tegemoet… 😳

Maar we komen veilig bij het huis aan, en het weer knapt (tijdelijk) een héél klein beetje op. We zijn erg teleurgesteld in de accommodatie. De huiskamer is best aardig, maar er blijkt maar één kleine badkamer met toilet op de eerste etage te zijn (dat is wel erg onhandig met vier grote kerels), één gigantische slaapkamer, en een tweede piepklein slaapkamertje. We zijn aangeslagen maar we besluiten om met de metro (halte Voksenlia, die op tien stappen afstand voor de deur ligt) Oslo in te gaan om een eerste indruk te krijgen en gezellig te eten. Ondertussen zwelt de regen weer aan…

Rond 22:00 uur zijn we weer terug in het huis en maken ons op voor de nachtrust.

Vandaag maken we een dagtocht over de Hardangervidda naar Øvre Eidfjord.

Na de hoogvlakte arriveren we bij de spectaculaire Vøringfossen, waar het heel druk met andere toeristen is. Evengoed kunnen we mooie plaatjes maken van de waterval:

We vervolgen onze weg naar Øvre Eidfjord, waar we lunchen bij het Norsk Natursenter, en daarna het museum bezoeken waar een schitterende wide-screen film wordt vertoond over de plaatselijk natuur. Ook de plaatselijke natuur achter de receptie van het centrum wordt uitgebreid bewonderd.

https://norsknatursenter.no/

We rijden weer terug Geilo, en halen pizza die we buiten op het terras voor het huisje opeten.

Het is hier alweer de laatste nacht. Morgen rijden we naar Oslo, waar we vier nachten verblijven.

Het is vandaag opnieuw een stralende en warme dag. Ons huisje, gelegen in een park genaamd Geilolia (onderwerp van veel gegrinnik natuurlijk) is eigenlijk een skiresort. Achter het park ligt een kabelbaan de berg op, en gekleed in korte broek en wandelschoenen (”Wij zijn dol op de bossen, dan kunnen we hossen…”) begeven wij ons naar boven.

Boven is het uitzicht prachtig en met onze geweldige conditie kiezen we een makkelijk wandeling van ongeveer 5 kilometer.

Uiteraard maken we nog even een fourfie:

en besluiten dat het tijd is voor koffie met een wafel. Helaas is het restaurant gesloten (ondanks het goed zichtbare ”Åpen” bij de ingang), en dus gaan we met het baantje weer naar beneden:

We doen de boodschappen voor het avondeten, en brengen de rest van de middag in luiheid door. Berglucht maakt moe, en we gaan — zoals steeds — bijtijds naar bed.

Na het ontbijt (dat helemaal niet onaardig is, bovendien blijken we allemaal behoorlijk goed geslapen te hebben) doen we ons beklag bij de receptioniste over de slechte kamer. Ze is niet onder de indruk, en het feit dat we een slechte recensie online zeggen te gaan plaatsen lijkt haar niet te deren. Jammer, maar hier komen we niet meer terug.

Na een korte tijd rijden komen we langs het schitterend gelegen Lærdal:

We parkeren de bus en lopen het dorpje in om koffie te drinken (met een kaneelbroodje uiteraard…)

We kijken wat rond, doen er boodschappen (we hebben álle tijd want we kunnen pas om 18:00 uur in de volgende locatie), en worden in het toeristencentrum geattendeerd op een nabij gelegen Stavkirkje. Het blijkt op de route te liggen. En dus stappen we in de bus om erheen te rijden.

Daar aangekomen worden we niet teleurgesteld. Het was er wel erg druk (we verbazen ons sowieso over de grote aantallen Nederlanders die we overal aantreffen), maar wij zijn heel erg goed in iedereen wegkijken 😅😅

Het houten kerkje uit ongeveer 1150 is prachtig en ontzettend klein van binnen. Door het gebrande hout kun je de historie ruiken.

Na de verplichte kolder vervolgen we onze reis naar Geilo.

We lunchen onderweg op een picknickplaats en rijden vervolgens vlot naar de eindbestemming. Bij aankomst zijn we blij dat we hier een paar dagen op adem kunnen komen. Het was vandaag behoorlijk warm (tot wel 27˚ op sommige plaatsen). Ook hier is het zonnig en warm. We eten gezellig op het terras, en doen onze ogen en snaveltjes weer vroeg toe. Morgen wordt het ook mooi weer, en achter het vakantiepark is een kabelbaan de berg op. Dat vinden we wel wat om te gaan onderzoeken…

Na een weldadig ontbijt laden we onze spullen weer in de bus, en met enig oponthoud (er stond een auto met pech dusdanig onhandig geparkeerd dat we niet weg konden) vervolgen we na een kopje koffie en klein wandelingetje in het dorpje Geiranger (weer shoppen?) onze weg naar het Sogndal.

De uitzichten onderweg zijn weer adembenemend, en we stoppen onderweg meerdere malen om te pauzeren en foto’s te maken

U begrijpt, goede foto’s maken vraagt soms iets van een fotograaf… (terwijl de rest toekijkt)

…en de dansmariekes zijn nu meerminmariekes.

Na de lunchstop bij het museum over het Jostedal en de gletschers (wat we uiteraard ook bezocht hebben), vervolgen we onze route naar de eindbestemming: het Hofslund Fjord Hotel in Sogndal. Ondanks het mooie uitzicht uit de kamers zijn we enigszins teleurgesteld in het hotel: de kamers zijn heel klein, de bedden smal en we passen nauwelijks onder de douche.

We zijn allemaal ook erg moe. Het dagelijks onderweg zijn van deze week begint zijn tol te eisen. We verheugen ons er dan ook op drie nachten in de volgende accomodatie te verblijven. We eten gezellig bij de plaatselijke pizzeria, en gaan bijtijds naar bed. Het begint langzamerhand wel op de Fabeltjeskrant te lijken… ”Oogjes dicht en snaveltjes toe”…

We verlaten Kristiansund na het ontbijt en begeven ons op weg naar Geiranger. Niet lang na vertrek zijn we op de Atlanterhavsveien – een soort Afsluitdijk in de Atlantische oceaan, die zich tussen kleine eilandjes slingert. Helaas was het weer niet al te stralend, maar het was evengoed indrukwekkend. Deze timelapse geeft een goede indruk:

Via de méér dan spectaculaire Trollstigveien (met een beetje een trip down memory lane voor Amand en Hans)…

…en Ørnevegen (Adelaarsweg) met adembenemende uitzichten op het Geirangerfjord onder ons (en tien vingers met een benauwd hart vanwege dubbeldeks touringcars die de smalle bochten wel erg nauw nemen)…

…komen we uiteindelijk bij onze bestemming aan: het Grande Fjord Hotel in Geiranger.

Onze verwachtingen van het hotel worden meer dan waargemaakt (dat mag ook wel, want het is verreweg de duurste accomodatie van deze reis). Dit is het uitzicht vanuit de kamers naar het fjord:

We dineren in het hotel. Het restaurant heeft een schitterende serre met uitzicht op het fjord. Dit uitzicht mag wat kosten — toen we de rekening van het diner gepresenteerd kregen vielen we bijna flauw. Maar geld speelt geen rol en we zijn er nog dus van het buffet gingen we rollend naar de kamers. Morgen rijden we naar het Sognfjord.

Vandaag rijden we van Trondheim naar Kristiansund. Het is behoorlijk goed weer (in ieder geval droog, met af en toe een straaltje zon), en op één van de vele pontjes die we deze vakantie op ons pad tegenkomen, kunnen we mooie foto’s maken.

Tegen de avond arriveren we in het Thon hotel in Kristiansund. Dit pretentieloze maar daarom o zo leuke hotel komt op de lijst van hotels waar we graag nog eens terugkomen. We hebben kamers met zicht op de haven.

We maken nog een wandelingetje door het centrum en schieten aldaar wat fourfies voor de achterblijvers/volgers/fans. We oefenen eerst de coole blik:

Dat lukt best aardig. Maar we maken ook nog een gezellige, want we zijn best wel blij:

We gaan na een gezellig diner bijtijds richting de kamers, want morgen hebben we weer lange reisdag op het programma staan.

Vandaag was een heel rustige dag waarover niet veel bijzonders te melden valt. Of het moet zijn dat Ago en Hans een vriendin ontmoeten, Hans en Amand naar Ikea gaan (wié verzint dat in z’n vakantie?), en dat Hans ‘s middags heerlijk bij de plaatselijke barbier z’n baard heeft laten bijwerken. Verder: komkommertijd en de Trondheimse winkels…

‘s Avonds hebben we gezellig bij Søstrene Karlsen gegeten. En toen we weer terug waren in het hotel hebben we nog wat gedronken, met het thuisfront gevideocalled (gewát? 😳) en een potje Rummikub gespeeld op het dakterras van het hotel, terwijl Hans poseerde als Pia Beck.

Na het ontbijtbuffet reden we richting onze bestemming voor de komende dagen: Trondheim. We reden er vlot naartoe, maar aldaar aangekomen wachtte ons een onaangename verrassing: de reservering in het bijzonder leuk gelegen Pelgrimshotel was niet goed doorgekomen. Er bleek maar één van de twee gereserveerde kamers beschikbaar te zijn. En die viel ook nog zwaar tegen. De receptioniste nam dit uiterst serieus, en we werden geparkeerd met koffie en kaneelbroodjes (zonder meer de beste van héél Trondheim), en al gauw werden we overgeboekt naar het Clarion hotel, net iets buiten het centrum.

Het was een mooie, warme en zonnige dag. En nadat we ons in het hotel hadden geïnstalleerd, wandelden we aan het begin van de avond rustig naar het centrum van de stad. In de avondzon lag die er fraai bij.

De Nidaroskathedraal:

Na het diner bij een soort sushi-all-you-can-eat-buffetrestaurant werden we in de haven getrakteerd op een mooie zonsondergang:

Morgen hebben we een lekkere ontspannen dag in Trondheim op het programma staan.

De verwachtingen voor de lange autorit van vandaag zijn hooggespannen.
Na het ontbijt hebben we alle spullen weer in de Van van de Four Queers geladen, een beetje weemoedig afscheid genomen van ons huisje met het geweldige uitzicht op het fjord, en in het regenachtige, best wel koude weer, onze tocht vervolgd. Al gauw kwamen we in een tunnel van 25 kilometer lang terecht. Met zo’n hip time-lapsje wordt dat nog best een grappige ervaring:

Na een korte koffiepauze (de dansmariekes hadden een soort luifel gecreeërd om een beetje bescherming tegen de regen te hebben — je haar mag natuurlijk niet nat worden!) vervolgden we onze reis richting één van de meest adembenemde routes in Noorwegen: het Øvre Årdal.

Dichtbij de top was het een goed moment om wat broodjes te smeren (het voordeel van zo’n Van is, dat je áltijd alles bij je hebt — nu het alleen nog allemaal tevoorschijn halen 😁)

Dat ziet er dan zo uit:

En toen was het tijd voor een paar fourfies (het viervoud van selfies, mocht u zich dat afvragen…) en het vervolg van de tocht:

De uitzichten zijn werkelijk fantastisch. Je wilt wel bij iedere bocht stoppen.

Maar dat kan natuurlijk niet, en deze timelapse van een kleine minuut is een goede, versnelde weergave van een deel van de rit:

Na een welverdiende koffiepauze in Lom, rijden we het laatste stuk naar onze overnachtingsplaats, het Toftemo Turiststasjon. Morgen vervolgen we de reis naar Trondheim.