Het wordt vandaag een warme dag. We doen het ’s morgens rustig aan, en rond het middaguur begeven we ons naar de Glen Lyn Gorge, die hier een paar mijl vandaan ligt.
Maar allereerst leek het ons een leuk idee om jullie te laten meegenieten van de omgeving, de autorit naar Lynmouth en weer terug naar de cottage. Het is wel een zit van maar liefst vier minuten; een gezellig muziekje maakt het echter wat draaglijker:
Bent u er nog?
Anyhow, we parkeren aanvankelijk bij de gorge, en voor 10 pond per persoon mogen we naar boven klimmen om de waterval te aanschouwen. Nu hebben we er in Noorwegen wel spectaculairder gezien. Desalniettemin is de wandeling mooi, en vallend water doet het altijd goed bij jong en oud.
Bovendien kan Hans de fotograaf nog een keer zijn grijsfilter inzetten:
Is het niet geweldig?
Diep onder indruk van het gebodene maken we uiteraard nog even de inmiddels niet meer weg te denken fourfie. We zijn in een goede bui, en maken er zelfs twee!
We strompelen weer naar beneden, en drinken beneden thee en koffie, uiteraard met de nodige bijlagen. Daarna stappen we in de auto naar de Lynton and Lynmouth Cliff Railway. Het piepkleine treintje (een soort funicolare) brengt je in een ritje van drie minuten naar het strand beneden.
Tot onze grote hilariteit blijken het strand en het haventje beneden om de hoek van de gorge te liggen. Dat hadden we dus ook kunnen lopen.
Moe van de warmte en het geslenter gaan we terug naar de cottage. Vanavond eten we in de plaatselijke inn, de Staghunters Inn.
FOUR QUEERS IN A VAN 