Dag vier staat in het teken van een lange autorit. In kilometers viel het wel mee (iets meer dan 300), maar in Noorwegen leg je, met een beetje geluk, hooguit 50 tot 70 kilometer per uur af. Met de nodige stops kost zoiets dan toch een hele dag.
Helaas regende het gedurende de hele rit. Maar uiteraard zijn we toch een paar keer gestopt om koffie te drinken en wat van de omgeving te genieten. Je ziet dat Hans voor deze rit zijn outfit aan de bus heeft aangepast.
Voor de lunch stopten we op een parkeerterreintje aan een snelstromend water, waarachter een paar pittoreske historische hutjes aan een waterval bleken te liggen.
Het terrein was een beetje glibberig door de regen, en Amand gleed uit. Hij was natuurlijk heel zielig…
… maar gelukkig was het bospad nog onbeschadigd.
Na dit welkome intermezzo vervolgden we de reis. De natuur was spectaculair:
Tot mijn persoonlijke grote plezier hadden we diverse pontjes. Bij het laatste pontje van de dag waren we net te laat en moesten we een uur wachten op de volgende:
We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om Amand en Hans een klein showtje voor de andere wachtenden op te laten voeren. Van het geld dat we daarmee ophaalden kunnen we nog een week langer op vakantie. Iedereen was uitzinnig van enthousiasme:
Aan het eind van de middag waren we op plaats van bestemming. Het huisje is nogal klein, maar het ligt spectaculair met een prachtig uitzicht op het Hardangerfjord.
We waren zó moe dat we een simpele broodmaaltijd hebben genuttigd als diner, en om 9 uur naar bed zijn gegaan. Morgen wordt een bijzondere dag.
FOUR QUEERS IN A VAN 